8 Haziran 2005 tarihinde Fanatik Gazetesi yazarı Güven Taner nasıl sağlığına kavuştuğunu yazdı.


Göbeğimi kaybettim hükümsüzdür

Sevgili dostum, kardiyolog Deniz Şener, "Beni ilaç kullandırtmaya mecbur ediyorsun, şu fazla kilolarını ver" diyerek gösterdi yolu. Bu bir çeşit tehdit gibiydi. "Yoksa, yapacağım bir şey kalmayacak" idi o cümlenin seslendirilmemiş sonu.

O sıralar bir de Yılmaz Erdoğan silkeledi kafamı! "Göbekli spor yazarı olmamalı" dedi. Ünlü sanatçı, göbekle spor yazmayı bağdaştıramamış biçimsel olarak! Artık çare kalmamıştı. Yıldırım Demirören Başkanı örnek alacak, Taylan Kümeli'nin yolunu tutacaktım.

İnsanların yükünü alırken kendi iş yükünü giderek artıran Taylan hanım, beni, benim gibi sağlık sorunları taşıyanlar konusunda uzmanlaşmış, mesai arkadaşı Gonca Güzel'e teslim etti.

Güzel soyadı ve beslenme uzmanlığı bu kadar doğru yerde birleşir. Yılmaz Erdoğan görse, "işte" der "Beslenme uzmanı böyle olur. İpince. " (Öyle olmayanlar alınmasın. Alınanlar Erdoğan'a sataşsın!)

Gonca Güzel, güzeelce kafama girdi. Bu işin yarısı kafada bitiyor çünkü. Tahlil sonuçlarıma ve sağlık yapıma göre yemek listeleri yazdı bana. Aklım "yiyemediklerimde" kalmadı hiç. Hem karnımı hem gözümü doyurdu.

Önce karnımdaki şişkinlik, gerginlik gitti. Sonra soluklanmam yerine geldi. Ve giderek kolesterol, trigliserid düştü. Daha başka yüksek değerler de normallerine döndüler.

Beden ölçüm küçüldü. Epeydir giyemediklerimi giyiyorum. Artık rahat ve uzun yürüyorum. Düzgün uyuyorum. Hiç aç gezmiyorum. Yiyemediğim için gözümün arkada kaldığı bir yiyecek yok! Göbeğimi kaybettim ama yerine yenisini aramıyorum!

İnsana saygı göstermek insan olmamızın gereği ise, o saygıyı kendimizden başlatmalıyız. Sağlıklı yaşam için ihtiyaç duyduğumuz saygının yaratıcısı da, yok edicisi de kendimiz olduğunu unutmadan sofralarımızda oturmalıyız...